
Ik ben Kim. Je verwacht het vast niet van iemand die professioneel bezig is met honden maar zeker tot ik 40 was had ik niks met honden en liep zelfs ik graag een blokje om als we er eentje tegenkwamen. Dit zonder een duidelijke aanleiding en het feit dat we in de familie altijd huisdieren gehad hebben.
Dit veranderde toen ik de hond van onze achterburen leerde kennen. Een cardigan corgi genaamd Dede. Langzaam maar zeker werd ik dikke vriendinnen met Dede en groeide langzaam mijn liefde voor honden.
Dat dit een teckel moest worden was al jaren duidelijk. In al onze naïviteit kwamen we een nestje tegen op marktplaats van prachtige merle teckeltjes. We zochten een lief reutje uit en konden ons puppy avontuur beginnen. Althans, dat dachten we. Ze leefden nog lang en gelukkig was niet het gedroomde happy end. Ze leefden nog kort (on)gelukkig en het hondje hebben ze laten uiteindelijk moeten laten inslapen.
Al snel bleek dat James geen standaard puppy was. James was extreem snel overprikkeld, wilde totaal niet naar buiten, vond autorijden verschrikkelijk en bij het minste of geringste was hij totaal over de zeik en was er geen land mee te bezeilen.
Een lange zoektocht, worsteling, ruzies met vrienden en familie volgde. Ook soms vooraf gegaan door bijten door James of extreem blaffen naar andere honden en mensen en ook kinderen. Hoeveel goedbedoelde (niet werkende) tips en adviezen we niet hebben gekregen. Ik kan ze niet meer tellen. Maar van elk advies wat weer haaks leek te staan op het vorige werd ik steeds onzekerder. Je probeert alles uit. Juist omdat je hoopt dat het beter gaat. We probeerden alle tips (inclusief forse gedragsmedicatie) uit helaas zonder (blijvend) resultaat. Want wat in de basis niet goed is kun je bijschaven maar nooit helemaal veranderen. Je kunt een hondje uit de broodfok vergelijken met een kindje met een zowel een fysieke als mentale beperking.
De conclusie was dat James extreem angstig is, weinig lerend vermogen had en vooral de negatieve kant op leerde. Voor, in onze ogen normale dingen, stond hij doodsangsten uit zoals onbekend bezoek ontvangen of een nieuwe plek bezoeken Allemaal waarschijnlijk een gevolg van zijn ontstaansgeschiedenis in de broodfok, gebrekkige socialisatie, en levensmotto ‘halfleeg’ en het zal wel een drama worden.
Uiteindelijk ben ik me enorm gaan verdiepen in allerlei hondentrainers, boeken gaan lezen en tenslotte zelfs gestart met een serieuze opleiding om zelf uiteindelijk hondengedragsdeskundige te worden. In september 2022 ben ik gestart bij Annorlunda aan de opleiding tot kynologisch instructeur. In de tussentijd heb ik nog diverse losse cursussen gevolg zoals: je hond leren alleen te zijn, je hond helpen bij angst, hersenwerk, voedingsadvies, intoleranties en allergie etc.
